ชีวิตสัตว์หลังกรง

ในตอนบ่ายนั่น ฉันเดินออกไป หาซื้อข้าวให้ บิดรมารดา

เดินไปเดินมา ได้ยินเสียงสัตว์ ฉงนใจยิ่งนัก ฟังดูน่าเศร้า

จึงเดินไปเรื่อย ได้พบตัวเฉลย ถึงเสียงเหล่านั้น

มันคือนกขาว อยู่ในกรงใหญ่ ร้องตะโกนออกไป ไม่มีใครฟัง

เราก็ไม่รู้ มันคิดเช่นไร แต่คงอยากไป สู่ฟ้ากว้างใหญ่

คนเรานี่ก็ เพื่อความสุขตน บ่สนใจใคร กลับได้ทำลาย

อิสรภาพยิ่งใหญ่ ของสัตว์เหล่านั้น ที่ได้ฝ่าฟัน กว่าจะเกิดมา

===========================================================

จะเป็นกลอนก็ไม่เชิงแหะ

แต่ก็นะคนเราชอบเรียกร้องอิสรภาพ แต่กลับชอบทำลายอิสรภาพของสัตว์

ถ้าชอบมันจริงๆ ก็ไม่ควรครอบครองสิเนอะ ควรปล่อยให้มันยิ้มร่าในท้องฟ้าสินะ

ความรักมิใช่การครอบครอง แต่คือการให้

===========================================================

แต่ในตอนประมาณบ่ายสองได้ไปที่สวนสัตว์ ก็ได้อีกบรรยากาศ

ผู้คนมากมาย มากหน้าหลายตา ได้ร่วมกันมา เพื่อเชยชมสัตว์

มันมีหลายพันธุ์ หลายเหล่งที่มา รวมทั้งหน้าตา ก็แตกต่างกัน

แต่ที่น่าแปลกคือมันไม่ร้อง มันอยู่นิ่งๆ ให้คนมองดู

หรือว่ามันจะรู้ แล้วยอมรับได้ ว่ามันต้องอยู่ จนชีวาวาย

ณ โลกกว้างใหญ่ ภายในกรงขัง

===========================================================

ก็ถ้าเทียบระหว่าง สัตว์ป่าที่ถูกนำมาเลี้ยงไว้ที่บ้าน กับที่สวนสัตว์ บางทีมันก็ไม่ได้มีอะไรต่างไปมาก

ถึงแม้ว่าสวนสัตว์จะดูเหมือนสัตว์มีชีวิตที่อิสระกว่านิดหน่อย เพราะมีที่กว้างกว่า มีเพื่อนเยอะกว่า

บางทีเราก็ต้องยอมรับว่า มนุษย์บางครั้งก็เห็นความสำคัญของมนุษย์สำคัญกว่าของสัตว์อยู่ดี

แต่ยังไงคนเราก็ควรฟังเสียงของสัตว์ด้วยละกัน ถึงบางครั้งมันจะเบามากก็เถอะ

===========================================================

 

  1. No trackbacks yet.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: